Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Fortitude (2015) Season 1

Δημιουργός: Simon Donald

fortitude n    (strength, courage) δύναμη ψυχής φρ ως ουσ θηλ
                                                     ψυχική δύναμη επίθ + ουσ θηλ
                                                     ψυχικό σθένος επίθ + ουσ ουδ

Βρισκόμαστε στα ανοιχτά της βόρειας νορβηγικής ακτής. Οταν λέμε "στα ανοιχτά" εννοούμε "στου διαόλου τον κώλο". Δε θα πω νούμερα, αλλα θα το εικονοποιήσω αλλιώς. η Απόσταση Ελλάδα-Νορβηγία, είναι σχεδόν ίση με τον απόσταση Νότια Νορβηγία-Βόρεια Νορβηγία. Και εφτασες στην Βόρεια ακτή. Κανεις αλλο μισό μέσα στους πάγους και εφτασες στο Svalbard. Ένα σύμπλεγμα νησιών με ανθρακορυχεία, περίπου στο μισό της απόστασης απο Βόρεια Νορβηγία με Βόρειο Πόλο.
Ναι, ντίπ μεσα στον Αρκτικό κύκλο, εκεί που το καλοκαίρι βγάζεις επιτέλους απο τη ναφθαλίνη τα κανονικά εσώρουχα, και αποθηκεύεις τα ισοθερμικά, και αυτό είναι η μοναδική αλλαγή γκαρνταρόμπας.

Στο σύμπλεγμα νησιών λοιπόν αυτό, υπάρχει και το Fortitude. Μια μικρή πόλη 713 κατοίκων, κάτι σαν πρωτεύουσα του νησιου.
Για κάποιον περίεργο και αδιευκρίνιστο λόγο, αντί το νησί και η πόλη να είναι αμιγώς μια Νορβηγική αποικία, προφανώς για να βολέψει την παραγωγή, είναι μια περίεργη πολυεθνική μάζωξη, απο κυρίως βέβαια Νορβηγούς, Σουηδούς, και Δανούς, αλλα και πολλούς Άγγλους ένεκα του Κέντρου Ερευνών που εχει λόγο και η Βρεττανία, όπως και Φινλανδούς, αλλα και Ρώσους, εργάτες κυρίως, στα ορυχεία.
Μπρός, πίσω, αριστερά και δεξιά χιόνι. Τοπίο ενδιαφέρον, με εναλλαγές.
Είναι μια πόλη με 713 οπλισμένους κατοίκους. Ούτε στο Φάρ Ουέστ δέν ηταν οπλισμένοι ΟΛΟΙ, άντρες, γυναίκες και παιδιά. Ναί, και παιδιά.
Ο λόγος, το οτι οι πολικές αρκούδες που είναι περίπου 4000 στο νησί, δέν καταλαβαίνουν οτι αυτό που βλέπουν μπροστά τους με τα φωτεινά ρουχαλάκια και το μπαστούνι που ξερνάει φωτιά είναι το αποτέλεσμα 200000 χρόνων εξέλιξης.
Βλέπουν μόνο μεζέ.
Απο κεί και πέρα όμως, η Κυβερνήτης του Νησιού, η Hildur Odegard, "διαφημίζει" τον τόπο της ως το ασφαλέστερο μέρος της γής. Και δέν εχει αδικο. Εκεί, οι μονιμοι κάτοικοι, έχουν όλοι μια δουλειά. Αλλιως δέν υπάρχει χώρος γι αυτούς. Οπότε δέν υπάρχει και φτώχεια.
Σκανδιναβές Μπατσίνες. Εχουν αστείες φωνές, και εκτός υπηρεσίας
κάνουν παρτούζες με επισκέπτες και νεοφερμένους.
Ολοι εχουν ενα σκοπό και πορεύονται. Αποτέλεσμα? Δέν υπάρχει φτώχεια, και κατα συνέπεια κανένας λόγος για πραγματοποίηση οπουδήποτε εγκλήματος, εκτός απο καυγαδάκια που ξεχνιούνται την επόμενη μέρα. Οπότε το Αστυνομικό τμήμα, αποτελείται εκτός απο τον Αρχηγό του τον Dan Anderssen, απο τον Σύζυγο της Κυβερνήτη, και δύο Γυναίκες Αστυνομικίνες.
Αυτό ειναι ολο.
Δυναμικό: 4.

Τί γίνεται λοιπόν, οταν το "πιο ασφαλές μέρος της γής" ξαφνικά γίνεται το ακριβώς αντίθετο???
Αρχή αρχή στο πρώτο επεισόδιο, ξεκινάμε με ενα φλας μπακ, ενος ατυχήματος/εγκληματος.
Πανταχού παρών Μπάτσος παντός καιρού.
Ο Henry Tyson, γηραιός φυσιοδίφης, φωτογράφος επι δεκαετιών πολικών αρκούδων, σε μια απο τις εξορμήσεις του, βλέπει τυχαία, μια Πολική Αρκούδα να κατασπαράζει κάποιον.
Προσπαθώντας απο απόσταση ασφαλείας να πυροβολήσει την αρκούδα, πυροβολεί το θύμα της. Που εκ των υστέρων αποδεικνύεται μάλλον καλό, καθότι το εν λόγω θύμα είχει μείνει λιγότερο απο το μισό στα δόντια της αρκούδας. Ο Dan Andersson όμως είναι εκεί τυχαίως, και στέλνει τον γέρο σπίτι και κοιτάει να καλυψει την υπόθεση. Ο γέρος, με το πέρασμα του χρόνου, καταλήγει απο τις τύψεις μέθυσος και ζοχάδας.
Θα παρω την ομορφη πατρόνα, να κάμω μάνες δίχως
γιούς, γυναίκες δίχως αντρες.
Φλάς φόργουωρντ.
Η Κυβερνήτης αναγνωρίζοντας οτι τα ορυχεία στερεύουν, και οτι είναι ο μόνος λόγος για να συνεχίσει η Κυβέρνηση να επιδοτεί οικισμούς στα νησιά, αποφασίζει να επενδύσει στον τουρισμό, εξαγγείλοντας ενα ξενοδοχείο χτισμένο πάνω στον παγετώνα.
Το μόνο που μένει, είναι η περιβαλλοντική έκθεση του Charlie Stoddard, του αφεντικού του κέντρου ερευνών. εκείνος όμως κωλύεται να την υποβάλλει, και θέλει να την ξαναγράψει, καθότι νέα στοιχεία έπεσαν στην αντίληψή του. Κάποιος του φέρνει ενα δόντι απο μαμμούθ, και διατείνεται οτι το έβγαλε απο ενα κουφάρι στον παγετώνα. Αν υπάρχουν μαμμούθ στον παγετώνα, θα είναι ανεκτίμητη η συμβολή στην επιστήμη, αλλα ξενοδοχείο γιόκ.
Ο Stoddard λεει στην Κυβερνήτη μισόλογα και οτι θα ξαναγράψει την έκθεση, αλλα δέν προλαβαίνει.
Βρίσκεται κατακρεουργημένος στο σπίτι του την επομένη.
Απο κεί και πέρα, αρχίζει στο πιο ασφαλές μέρος της γής μια ακολουθία βίας και δολοφονιών, που αναγκάζει το Λονδίνο να στείλει δικό του Αστυνόμο για βοήθεια, με συνεπακόλουθες εντάσεις με τους ντόπιους συναδέλφους, και η πλοκή να ανοίγεται γεωμετρικά περιλαμβάνοντας όλο και περισσότερους, και με όλο και πιο περίεργους και επικίνδυνους τρόπους.

Το να περιγράψεις την υπόθεση σειράς θρίλλερ, δέν είναι ευκολο. Ή θα προτιμήσεις την προσέγγιση του Imdb και όλων όσων απλά το μεταφράζουν και το πλασσάρουν για δικό τους, και είναι πέντε γραμμούλες που σου δίνουν ενα πλαίσιο τόσο γενικό που δέν εχεις ιδέαν που είναι οι άκρες του, ή θα μακρυγορήσεις αναγκαστικά. Και εγώ μακρυγόρησα, περιγράφοντας το πρώτο μισό του πρώτου επεισοδίου!!!
Μπλεχτήκαν τα πάντα!!!


Μιλάμε για Θριλλεριά μεγάλης Ολκής, σχεδόν παλαιού κατασκοπικού τύπου, οπου τα πάντα μπλέκονται με τα πάντα, και δέν ξεμπλέκονται μεχρι τα πάντα να μπλέξουν τα αλλα πάντα, οπου τα πάντα καταλήγουν μπλεγμένα με τόσο μένος πού οσο και να προσπαθούν θα μείνουν για πάντα μπλεγμένα.

Βασικά είναι σαν να ενεπλάκη το Tinker Tailor Soldier Spy με το Twin Peaks.
Η πλοκή είναι σχεδόν κατασκοπικού μπερδέματος, αλλα σώνεται με το οτι είναι 12 επεισόδια και οχι ταινία. Αν ήταν θα ήταν δύσκολο να το παρακολουθήσεις. Ενω σε 12 επεισόδια, είναι ολα απλωμένα τόσο, όσο πρέπει για να μπορεις να κατανοήσεις τα πάντα. Ολες τις ιντριγκες και τις παρεξηγήσεις, ολες τις δολοπλοκίες και τα κακόβουλα και μή σχέδια.
Και καπάκι, εχει μια ατμόσφαιρα μυστηρίου συνέχεια, σκοτεινή θα έλεγα, που σε προδιαθέτει και για κάτι μεταφυσικό ακόμα. Ασχετα αν το τελευταίο ισχύει ή όχι.
Μπορεί ομως να ικανοποιήσει και αμιγώς Horror Fans εξαιτίας αυτής της ατμόσφαιρας, παρότι δέν εχει στοιχεία τρόμου.
Σκηνή δράσης 12 δευτερολέπτων. Νικάει ο αριστερά.
Ο ρυθμός του, (12 επεισόδια μην το ξεχνάμε) είναι ικανοποιητικός για τηλεοπτικά δεδομένα, και για το γεγονός οτι νέα στοιχεία παρουσιάζονται συνέχεια, τα οποία πρέπει να κατανοήσεις και να θυμάσαι. Δέν θα τύχει σε αυτή τη σειρά να ξεχάσεις ονόματα και γεγονότα, λόγω της ταχύτητας με την οποία σου δίνονται. Αλλα αυτό δέν σημαίνει οτι η σειρά είναι αργή. Δέν είναι δράσης βέβαια, αλλα εχεις συνέχεια εξωτερικά πλάνα, ισως τα εξωτερικά να είναι σε χρόνο όσο και τα εσωτερικά, και αν δέν είναι, έχει γίνει με μαστοριά ωστε να φαίνεται έτσι. Και αυτό φτιάχνει τη σειρά πολύ. Το παντελώς ξένο στον ανθρωπο περιβάλλον, παρότι μιλάμε για μια μικρή πόλη, σε πιάνει και σε στριφογυρίζει. Το τοπίο είναι μαγευτικό, όχι τόσο λόγω της ομορφιάς του, αλλα λόγω της εμφανούς επικινδυνότητάς του.
Ξερεις οτι εκεί, αν βγάλεις τα γάντια σου για δέκα λεπτά, μαλλον θα χάσεις τα χέρια σου.
Τα εσωτερικά πλάνα εχουν γίνει όλα στην Αγγλία, πράγμα αναμενόμενο.
Τα εξωτερικά όμως έχουν γίνει στην Ισλανδία, στο Reyðarfjörður και στο Eskifjörður, δυο γειτονικές μικρές πόλεις στα Ανατολικά της Ισλανδίας, με την πρώτη να είναι σίγουρα τα γενικά πλάνα του Fortitude, και πιθανότατα τη δεύτερη τα υπόλοιπα εξωτερικά. 
Και ΟΧΙ, δέν έχω την παραμικρή ιδέα του πώς προφέρονται οι δύο πόλεις, και δέν νομίζω η γλώσσα μου να μπορεί να πιάσει τις απαιτούμενες γωνίες για να μπορέσω ποτέ να τις προφέρω.
Το πλάνο έμεινε εκεί, λόγω παγετού Κλακέτας.
Αντικαταστάθηκε με θερμαινόμενη.

Σημειωτέον επίσης, οτι ο τόπος γυρίσματος, είναι σχεδόν 2000 χιλιόμετρα ΝΟΤΙΟΤΕΡΑ απο εκεί που διαδραματίζεται. Δέν θέλω καν να σκεφτώ τον καιρό στο Svalbard.
Οι ερμηνείες τώρα.
Και πάλι Twin Peaks θυμήθηκα. Οι χαρακτήρες, σχεδόν όλοι, κρύβουν κάτι, εχουν πάντα κατι παραπάνω να δείξουν, (τουλάχιστον οι κύριοι χαρακτήρες), και εμπλέκονται στην υπόθεση με παραπάνω απο έναν τρόπους, οι οποίοι αποκαλύπτονται σιγά σιγά, και σε κρατάνε σε ενδιαφέρον.
Christofer Ecclestone. Επαιξε σε 1 επεισόδιο, πληρώθηκε 5.
Είναι πολυεθνική, οι κύριοι χαρακτήρες ειναι σκανδιναβοί κυρίως αλλα και με μερικούς Άγγλους, μια Ισπανίδα, μερικούς Ιρλανδούς και Ρώσους και πάει λέγοντας.
Ολοι ομως μιλάνε δυστυχώς ή ευτυχώς Αγγλικά.
Σεναριακά κενά υπάρχουν. Καμμιά σειρά δέν την γλυτώνει, εκτός αν είναι Μίνι σειρά, με παντελώς επιβεβαιωμένο το οτι δέν θα υπάρξει συνέχεια.
Και εδώ, καθότι θα υπάρξει συνέχεια, άγνωστο ακόμα πώς και με πόσους και ποιούς απο τους ισχύοντες πρωταγωνιστές, μένουν μερικά "κενά" για να σε οδηγήσουν -προφανώς- στην επόμενη σεζόν.

Σε σειρά μεσοπέλαγα του Αρκτικού Πελάγου, που αμα αφήσεις δέρμα εκθετο, το τραβάς, το βγάζεις και το κάνεις ταμπούρλο, θέτε και βυζγιά ρε? Ε, δεν παίζει σχεδόν τίποτα. Αι γυναίκαι και αντραι, φοράνε κρεμμυδοποιημένα επιστρώματα ρούχων, και μια ρεαλιστική σκηνή σέξ, θα διαρκούσε 45 λεπτά με 40 γδύσιμο, και 5 σέξ.
Παρόλα αυτά έχουμε κανα πλανάκι δώ, κανα πλανάκι κεί, ενα στη Σάουνα, ενα φλασάκι ξερω γώ κατω απο την κουβέρτα κλπ.
Το παγκόσμιο πρωτάθλημα δίμπαλλου μπιλιάρδου αρχίζει.


Το ερωτικό ενδιαφέρον, που σχεδόν σε κάθε σειρά υπάρχει, εδώ είναι η Verónica Echegui, η Ισπανίς πρωταγωνίστρια του Yo soy la Juani (2006), και του El menor de los males (2007) απ'όπου και η αποκαλυπτική φωτό, για να αποφασίσετε αν αξίζει τον κόπο η σειρά.


Στο Harry Potter τίποτα.
Εβγαλα το αχτι μου.
A! Πιοτί! Εδώ είμαστε!!! Το θέμα εδώ ειναι τόσο μεγάλο, που είναι παντελώς αχρηστο να τραβήξουμε σκρίνσωτ για επιβεβαίωση!
Με -20 το καλοκαίρι και -40 και βάλε το χειμώνα, το ένα χέρι του καθένα εκει πέρα, εχει κολλημένο ενα ποτήρι. με ό,τι νά'ναι μέσα.
Απο Ουίσκια, μέχρι βότκες, με οτιδήποτε ενδιάμεσα, και μπύρες, κρύες, για τους μερακλήδες που το παίζουν οτι δέν τους πιάνει το κρύο. Και πολύ akevitt, σα να λέμε Νορβηγική Βότκα, με διάφορα μπαχαρικά μετά την απόσταξη!
Πρωτεργάτης της Αλκοολικής εξέγερσης του τόπου, ο Henry Tyson, αρτίως ερμηνευμένος υπο Michael Gambon, που έχει ξεχάσει και τον καφέ, και πίνει ουίσκι για να ξενερώσει απο τις Βότκες.

Γενικώς με το υπερσύγχρονο software του Horror Bar, φτιαγμένο ειδικά για τέτοιου είδους στατιστικές, υπολογίζουμε οτι το 38,2% όλων των πλάνων της σειράς, (εκτός τίτλων) περιλαμβάνουν και ενα αλκοολούχο ηδύποτο.

Εδώ έχουμε μια μικρή αλλα σημαντική αναφορά. Στην αρχή της σειράς, αναφέρεται το Lutefisk. Tο οποίο είναι μια Σκανδιναβική συνταγή. Είναι ασπρο ψάρι, κυρίως μπακαλιάρος, λιασμένο, αποξηραμένο, και περασμένο απο νερό και αλισίβα.
Ορεκτικότατο έ?
Το αποτέλεσμα ειναι το ξεραμένο ψάρι να διογκώνεται και η περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνες να ανεβαίνει κατα 50%.
Οπότε γίνεται πολύτιμη τροφή στο κρύο. Είναι προφανώς μια γεύση που αν την εχεις ζήσει την συνηθίζεις, αλλα όταν πρωτοδοκιμάζεις, μάλλον δέν αντέχεις. Το θέμα είναι οτι η υφή του είναι πλέον ζελατινοειδής ακομα και μετά το μαγείρεμα, και ενώ το ψάρι είναι μάλλον αγευστο, η υφή του είναι για πολλούς αηδιαστική. Όσο και αν προσπάθησα, δέν μπόρεσα να βρώ αντίδραση στην κατανάλωσή του, που να διαφέρει απο την κάτωθι:
Δέν είναι μια σειρά που κόψαμε και φλέβες, αλλα είναι μια πολύ καλή σειρά, που το θριλλερικό της μέρος θα σας κρατήσει απασχολημένους και σε εγρήγορση, ενω θα σας αποζημιώσει οπτικά το τοπίο, που παίζει ΠΟΛΥ στην σειρά. Αν βεβαια σας αρέσουν τα χιόνια, οι πάγοι και οι πολικές αρκούδες. Σαν Θρίλερ, είναι πολύ καλό, με μπέρδεμα που προσχωράει όσο γρήγορα ή όσο αργά πρέπει, δέν σε αφήνει με κενά, πλήν των απαραιτήτων για να προχωρήσει στην επόμενη σεζόν, οι ερμηνείες είναι αριστες απο τους περισσότερους, παρότι δέν εμβαθύνονται όλοι οι χαρακτήρες όσο θα θέλαμε σε σχεση με τον χρόνο που καταλαμβάνουν επι της οθόνης, και σαν παραγωγή, παρότι περισσότερο Αμερικανίζουσα, παρά Βρεττανίζουσα, είναι πολύ καλή.
Η ατμόσφαιρά της Θριλλερική με μια υποψία μεταφυσικού, που είναι πολύ ευπρόσδεκτη, και η Σκηνοθεσία περιγραφικότατη όπως ταιριάζει σε ενα τηλεοοπτικό θρίλλερ οπου δέν πουλάς αισθητική στην σκηνοθέσία, αλλα θέλεις να καταλάβουν όλοι, όλα τα τεκτενόμενα.
Γενικώς λοιπόν, προτείνεται, ειδικά για όταν σφίξουν οι ζέστες, οπου έστω και η θέα των ατελείωτων παγετώνων, θα είναι όχι μονο ευπρόσδεκτη, αλλα και απαραίτητη!!!

EXTRA BONUS

Το τραγούδι των τίτλων της σειράς, που σίγουρα θα αρέσει σε πολλούς!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου