Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Dead Set (2008)

Σκηνοθέτης: Yann Demange
Συγγραφέας: Charlie Brooker
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Release: 2008
Runtime: 141 mins (5 επεισόδια)

Dead Set είπα, όχι Jet Set...

Είμαστε στο Big Brother της Αγγλίας. Είμαστε προφανώς στα μισά περίπου της διαδικασίας όπου έχουν μείνει πεντέξι συμμετέχοντες. Οι κλασσικοί τέτοιων παιχνιδιών, που είναι και οι κλασσικοί συμμετέχοντες ταινιών τρόμου. Η Μπεζεντάκου... συγγνώμη, το Ξέκωλο εννοώ, ο Βλάχος κλαρινογαμπρός, ο μοναχικός ψιλοκουλτουριάρης, η ξανθιά παντελώς ηλίθια πλην Βυζαρού, ονομαζόμενη Pippa (ΝΑΙ, Πίπα) την οποία γουστάρει, η γεμάτη αυτοπεποίθηση χοντρή γιατι το πάχος είναι άποψη και έχει τάργκετ γκρούπ, και ο ξεκάρφωμας 40ρης που δέν κολλάει με τίποτα και πουθενά, άλλα υπάρχει για να τον βρίζουν οι άλλοι. Καπάκι, και ενας νοσοκόμος/νοσοκόμα, κομπλέ με φτερά, πούπουλα με τα σουτιενάκια του και τα καλσόν του.
Ψηφίστε μας να μείνουμε μέσα. Εξω θα γίνουμε μεζές.
Είναι ημέρα αποχώρησης, και η ζωή της Κέλλυ, μιας βοηθού παραγωγής, γίνεται κόλαση απο τον Πάτρικ, τον παραγωγό, ο οποίος δέν νομίζει απλά οτι είναι ο Θεός, νομίζει και οτι ο πραγματικός Θεός πρέπει να περάσει Οντισιόν.
Όμως καθώς το πρόγραμμα που ως γνωστόν είναι 24ωρο, κυλάει, και είναι η ώρα για το Λάηβ της αποχώρησης, περίεργες ειδήσεις κάνουν την εμφάνισή τους στο κανονικό πρόγραμμα του καναλιού, κάτι για ξέσπασμα κάποιου πράγματος, κάτι προειδοποιήσεις να μείνουν όλοι σπίτια τους, κάτι τα κινητά αρχίζουν και δέν εχουν σήμα, αλλα στον πανικό πρίν το λάηβ, κανείς δεν δίνει σημασία.
Αποτέλεσμα? Το πρόγραμμα ξεκινά, η αποχώρηση γίνεται, αλλά ταυτόχρονα γίνεται και το ξέσπασμα για το οποίο προειδοποιούσε η τηλεόραση.
Ναι...

ΖΟΜΒΙΕΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ

Το μόνο ασφαλές μέρος να κρυφτεί όποιος γλυτώσει?
Το σπίτι του Big Brother!!!

ZOMBIE APOCALYPSE. (Ζώνπη Απόκαλιπς). Αγαπημένο θέμα τρόμου, Σάη φάη, και εν γένει όλου του σινεμά. Ποιος μπορεί να αντισταθεί σε ταινία με ορδές νεκροζώντανων μισοσάπιων πλασμάτων που δέν ακούνε, δεν σταματάνε σε τίποτα και το μόνο που θέλουν είναι να σε φάνε ζωντανό?
ΚΑΝΕΙΣ.
Σίγουρα κανείς, και το ότι ψηφίζουν τόσοι όσοι ψηφίζουν, το αποδεικνύει περίτρανα.
Το κακό βέβαια, στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι οτι τα Ζόμπγια, ΔΕΝ ειναι του αρχέτυπου του Night of the Living Dead. Δηλαδή αργοκίνητα μισοπεθαμένα πράματα που τους ξεφεύγεις ακόμα και αν πρέπει να αλλαξεις λάστιχο ενδιάμεσα στο αναπηρικό σου καροτσάκι.
Είναι τύπου 28 Days Later, που με την σειρά του πήρε τον Ιαπωνικό τύπο Ζόμπι.
Δηλαδή, ΤΡΕΧΟΥΝ.
Οπότε... Τι έχουμε δώ?
Είπα θέλω να φάω Μπριζόλα λαιμου. Οχι να μου φάνε Μπριζόλα λαιμου.
Έχουμε μια σειρά, ολικής διάρκειας 2ωρών και 20 λεπτών, που βλέπεται άνετα με τη μία, με διαλείμματα ενδιάμεσα για να βαλθεί το πόπ κόρν στον μικροκυμάτων ή να βάλεις την πίτσα στο φούρνο, ή να την παραγγείλεις.
Έχει ολα τα αναμενόμενα Μπιγκμπραδερικά τουίστ, η μάζωξη ανομοιογενών χαρακτήρων για τηλεθέαση δουλεύει τέλεια και στην υποτιθέμενη πραγματικότητα, πασπαλισμένη με καναδυοτρείς πραγματικούς χαρακτήρες, εκτός σπιτιού μπιγκ μπράδερ, που αναγκαστικά μπλέκονται στην υπόθεση, αλλιώς οι ψωνάρες του σπιτιού απλά θα κάθονταν εκεί και θα περίμεναν να τους φάνε ΑΝ ΠΟΤΕ επαιρναν χαμπάρι ότι έξω γίνεται της πουτανός.
Γκοριά και σπλαττεριά, περίεργα πολλή για δεδομένα τηλεοπτικού προγράμματος, και έχω την εντύπωση οτι στην Αμερική ακόμα και αν αυτό εδώ προβλήθηκε, δεν θα μπορούσε να γυριστεί.
Σόζ, μου χει κολλήσει κανα αντεράκι στο δόντι?
Ας πούμε ότι η σπλαττεριά είναι σε κινηματογραφικά επίπεδα, σχετικά ήπια. Που σημαίνει ότι για τηλεόραση είναι σχεδόν υπερβολική.
Οι χαρακτήρες είναι εκεί για να φαγωθούν ή να προωθήσουν τη δράση, που σημαίνει ότι δεν παίζει καμιά ιδιαίτερη εμβάθυνση στην ψυχοσύνθεσή τους, αλλά χεστήκαμε, γιατί δεν είχαμε και από την μπριζόλα μας την απαίτηση ψυχανάλυσης.
Οι χαρακτήρες λοιπόν είναι τύπου καραγκιόζη, ο χατζατζάρης τρώει καρπαζές, ο Βεζύρης παίζει το αφεντικό, του Ουίτ του τραβάνε την μύτη κλπ!
Κράτα μου το χέρι, να χω κάτι να τσιμπήσω αργότερα...
Η δράση τώρα είναι καταιγιστικότατη, ειδικά για τηλεόραση, παρά τα αναγκαστικά διαλείμματα κυνηγητού. Μην ξεχνάμε ότι είναι πέντε 28λεπτα επεισόδια, που σημαίνει ότι στο κάθε ένα υπάρχει ενα κρεσσέντο κυνηγίου και γκοριάς. Σύνολο λοιπόν, υπεραρκετό για σχεδόν όλα τα γούστα, ειδικά αν το δείς σε μιά καθισιά.
Απο υπόθεση, ανατροπές και τέτοια, δέν είναι να περιμένεις πολλά, η σειρά δέν πάει ούτε να το παίξει κουλτουριάρα, ούτε ταγάρι, ούτε φόρεσε γυαλιά για να το παίξει διανοούμενη.
Και πάνω απ όλα ξυρίζει ακόμα τα πόδια της.
Οπότε μήν την πάρεις να πάτε να δείτε Ταρκόφσκι, γιατί είναι μεν καλοφτιαγμένη, αλλά δεν θα καταλάβει Χριστό. Πήγαινέ της καλύτερα για Βρώμικο, και για αγριο σεξ πάνω σε καρότσα μουσταρδιού Ντάτσουν ημιφορτηγού του 1978. Μπορεί να μην θελήσεις να επαναλάβεις την εμπειρία, αλλά είναι σίγουρο οτι θα σου μείνει αξέχαστη.
Τώρα... Η σειρά είναι Αγγλική. Και αυτό σημαίνει ότι δεν είναι τόσο σοβαρή όσο θα περίμενες από μια Υπερατλάντια. Χιούμορ υπάρχει, πολύ μαύρο όμως, και τόσο ώστε να μην μπορεί να μπει tag "comedy" στο Imdb. Απλά στα πλαίσια τηλεόρασης, ορισμένα σημεία ελαφραίνουν με τον μοναδικό Αγγλικό τρόπο.
Εχει πασαλειφτεί το κραγιόν?


Bonus: Η Davina McCall, Μήντια περσονάλιτη Βρεττανικών νήσων, και παρουσιάστρια του Αγγλικού Big Brother, Παίζει και εδώ.

Παίζει την Davina McCallπαρουσιάστρια του Αγγλικού Big Brother.

Και όλα αυτά, ενόσω το Αγγλικό Big Brother προβαλλόταν κανονικά!!!

Bonus 2

Ψάχνοντας γενικά για πληροφορίες για τη σειρά, έπεσα και πάνω σε ενα σάϊτ, το οποίο αναλύει εις βάθος και με περισσή σοβαρότητα τα υποσυνείδητα μηνύματα που περνάνε οι παραγωγοί του Χόλιγουντ και όχι μόνο με εικόνες λέξεις και διάφορα αλλά μέσα στο ανυποψίαστο κοινό, με σκοπό να τους κάνουν υποχείριά τους, προωθώντας έτσι την Νέα Τάξη πραγμάτων, που όλοι φοβόμαστε. Δείγμα δωρεάν από την ανάλυση της αφίσσας της συγκεκριμένης σειράς!

Οχι πολλά πράγματα.

Η μάλλον τίποτα απολύτως, γιατί έχουμε από τη μία τους Αμερικάνους που δεν κωλύονται πλέον στην τηλεόραση να μας πήξουνε στο Βυζί, αλλά ακόμα έχουν πρόβλημα με το αίμα, και από την άλλη τους Άγλλους, που δεν κωλώνουν στο αίμα, αλλα φυλάνε το Βυζί για καμία ΤζεηνΩστενική διασκευή Βικτωριανής ρομάτζας.

Εδώ, απλά, η Kathleen McDermott εμφανίζεται σε όλη την σειρά με ευμεγέθες ντεκολτέ, και η Beth Cordingly, με το μίνι και το εξάφαλο. Τίποτα ιδιαίτερο.


Θέτε και το πλεμόνι μαζί με τη νεφραμιά, ή μόνο τα αντεράκια?
KOKORETSI LOVERS ALL OVER THE WORLD UNITE. Για Ζόμπια μιλάμε. Που σημαίνει, ότι το αντεράκι και το εντοσθιάκι πάει σύννεφο. Τώρα το τι θέλετε να το κάνετε, αν θα πάει για κοκορετσάκι, για γαρδουμπάκι, για τζιγεροσαρμαδάκι, ή για Haggis, εξαρτάται απο σάς.

Προσωπικά, γκοριές τέτοιου είδους, θα τις κυκλοφορούσα μαζί με φυλλάδιο συνταγών για εντόσθια παντός είδους. Το έχω προτείνει πολλάκις, άλλα δεν εισακούσθηκα... δεν ξέρω γιατί...

Όποιος βλέπει ταινίες ή σειρές με ζόμπια για να τρομάξει, έχει χάσει την μπάλα.
Επίσης χαμένη την έχει, όποιος αντιμετωπίζει ταινία με ζόμπια ως "κανονική" ταινία τρόμου. Το έχουμε πει πολλές φορές και θα το ξαναπούμε. Ζόμπια, σημαίνει, πίτσα ή σουβλάκι, μπύρα, παρέα με καλή διάθεση, κατά προτίμηση με ένα μέλος που τρομάζει με ταινίες τρόμου, και ατελείωτο χαβαλέ με κάθε σπλαττεριά επι της οθόνης.
Εδώ λοιπόν, έχουμε αυτό ακριβώς, χαβαλέ, δεν είναι να το πάρεις στα σοβαρά, δεν είναι να το κριτικάρεις, δεν είναι να το αναλύσεις. Είναι να κάτσεις για να γελάσεις με τα αίματα και τα αντεράκια. Και φυσικά δεν πρέπει να το δει  κάποιος μόνος του. Ζόμπια χωρίς παρέα, είναι σαν το σεξ χωρίς παρέα.
Μαλακία.

2 σχόλια:

  1. Όπως τα λέτε είναι! Επιτέλους δικαιώθηκα. Το είχα δει πριν κάνα πεντάρι χρόνια και μου είχε κάνει εντύπωση, επειδή πέρασα καλά και δεν του το είχα. Από τότε το έχω προτείνει σε διάφορους, χωρίς όμως να πείσω κανέναν τους να το δει! Ελπίζω να τους πείσετε εσείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μείς το ελπίζουμε, γιατι όπως προείπα, Ζόμπια=χάβαλο! Το χάβαλο πρεπει να μοιράζεται απλόχερα.

      Διαγραφή